17 februari 2026
Leren als nieuwe manier van werken -ademen doe je ook niet via een cursus
Voorkom dat je professioneel buiten adem raakt!
‘Een leven lang ontwikkelen.’ Ik zie mensen soms al zuchten als ze die woorden horen. En eerlijk? Ik snap dat. Want vaak klinkt het alsof je, naast je werk, óók nog een lijst trainingen moet afwerken. Alsof leren iets is dat je plant op woensdagmiddag, ergens tussen je overvolle mailbox en de deadline van maandag. Maar zo werkt het niet. Tenminste: zo zou het niet moeten werken.
De wereld waarin wij werken verandert sneller dan ooit. Zeker op het snijvlak van veiligheid en digitalisering. Wat vandaag nieuw is, is morgen alweer standaard. Nieuwe technologie, nieuwe dreigingen, nieuwe verwachtingen. En dat betekent dat ons werk voortdurend in beweging is. En als ons werk verandert, moeten wij mee veranderen. Niet af en toe. Maar continu.
Leren net zo vanzelfsprekend als ademhalen
Ik geloof steeds meer dat leren niet iets is wat je ‘erbij’ doet. Leren moet net zo natuurlijk worden als ademhalen. Je denkt niet na over ademhalen. Het kost geen moeite. Het is er gewoon. Het gebeurt de hele dag door, zonder dat je het organiseert, plant of afvinkt.
Maar als je stopt met ademhalen… dan merk je direct wat er gebeurt. Dan raak je buiten adem. En precies dat gebeurt ook als we stoppen met leren. Dan raken we professioneel buiten adem. Dan lopen we achter de feiten aan. Dan worden we reactief in plaats van voorbereid.
Hoe organiseren we leren
De grootste uitdaging zit niet in motivatie. Mensen wíllen wel leren. De uitdaging zit in hoe we leren organiseren. Als leren voelt als ‘iets extra’s’, dan schuiven we het voor ons uit. Als het voelt als een beoordeling van wat je nog niet kunt. Dan roept het weerstand op. Zeker met alle oorkondes, certificaten en diploma’s die we er aan koppelen en ook naar blijven vragen.
Maar wat als leren geen aparte activiteit is? Wat als het simpelweg onderdeel is van hoe we werken? Dan wordt het vanzelfsprekend. Dan gaat het over kleine stappen, zoals nieuwe tools uitproberen, samen sparren over dilemma’s, leren van elkaars aanpak,
en direct toepassen wat je ontdekt. Dat vraagt ruimte om te experimenteren. Veiligheid om fouten te maken. En vooral samenwerken met anderen die voor vergelijkbare opgaven staan. Dat is leren dat blijft hangen.
Geen verplicht nummer
Ik gun het iedere professional om leren niet te zien als verplicht nummer, maar als iets wat lucht geeft. Wat je sterker maakt. Wat je wendbaar houdt. Net als ademhalen. Als we leren slim organiseren, dichtbij de praktijk, samen met partners, ingebed in echte opgaven, dan voelt het niet als iets extra’s. Dan is het gewoon hoe we werken. En precies daar ligt de bijdrage van het CVD.
Wij zorgen dat leren niet loskomt van het werk, maar er juist in verankerd wordt. Dat doen we door verbinding, door co-creatie, door onderzoek en door opschaling. CVD verbindt onderwijs, onderzoek, bedrijven en veiligheidsorganisaties in één publiek-privaat ecosysteem dat nationaal en internationaal bijdraagt aan een veilige en digitale samenleving.
We bouwen coalities die kennis ontwikkelen, toepassen en verspreiden, zodat professionals en organisaties weerbaarder worden en zich blijven ontwikkelen en innoveren. En juist dat maakt ons relevant voor LLO. Want leren werkt pas écht als het onderdeel is van een ecosysteem. Als je niet alleen kennis ophaalt, maar ook terugbrengt. Als je leert mét elkaar, zodat we niet buiten adem raken. Maar vooruit blijven bewegen.
En nu ben ik benieuwd: hoe staat het met jouw professionele ademhaling? Bij jezelf, in je team of in je organisatie? Waar zit de ruimte om te leren, te experimenteren en samen te ontwikkelen en waar houden we ongemerkt onze adem in? Laat je het weten?
